महेशं सुरेशं दिनेशं प्रजेशम्।
गणेशं प्रणेशं प्रियेशं ममेशं।।
विरञ्च्यादिभिर्यं सदासेव्यमानम्।
शिवं सुन्दरं शङ्करं‌ नौमि नित्यम्।।१।।

maheśaṁ sureśaṁ dineśaṁ prajeśam |
gaṇeśaṁ praṇeśaṁ priyeśaṁ mameśam ||
virañcyādibhir yaṁ sadā sevyamānam |
śivaṁ sundaraṁ śaṅkaraṁ naumi nityam ||1||

महाकालरूपं महादेवरूपम्।
महाज्ञानगम्यं महाकाममारम्।।
महादानवीरं महाध्यानधीरम्।
शिवं सुन्दरं शङ्करं‌ नौमि नित्यम्।।२।।

mahākālarūpaṁ mahādevarūpam |
mahājñānagamyaṁ mahākāmamāram ||
mahādānavīraṁ mahādhyānadhīram |
śivaṁ sundaraṁ śaṅkaraṁ naumi nityam ||2||

महात्तेजयुक्तं महाभस्मलिप्तम्।
महासत्यसिद्धं महाचित्तशुद्धम्।
महानन्दतत्वं महाशुद्धसत्वम्।
शिवं सुन्दरं शङ्करं‌ नौमि नित्यम्।।३।।

mahāttejayuktaṁ mahābhasmaliptam |
mahāsatyasiddhaṁ mahācittaśuddham |
mahānandatattvaṁ mahāśuddhasattvam |
śivaṁ sundaraṁ śaṅkaraṁ naumi nityam ||3||

स्वयंभूतरूपं स्वभूतस्वरूपम्।
समाधिस्वरूपं सुशीलं सुरूपम्।।
समस्ताघहारं सदाचारसारम्।
शिवं सुन्दरं शङ्करं‌ नौमि नित्यम्।।४।।

svayaṁbhūtarūpaṁ svabhūtasvarūpam |
samādhisvarūpaṁ suśīlaṁ surūpam ||
samastāghahāraṁ sadācārasāram |
śivaṁ sundaraṁ śaṅkaraṁ naumi nityam ||4||

स्वयंसुप्रकाशं सुधांशुधृतं यम्।
महान्धादिनाशं दयासिंधुधामम्।
जगच्छिक्षकं यं जगन्मातरं यम्।
भजे विश्वमीशं महायोगिनं तम्।।५।।

svayaṁsuprakāśaṁ sudhāṁśudhṛtaṁ yam |
mahāndhādināśaṁ dayāsiṁdhudhāmam |
jagacchikṣakaṁ yaṁ jaganmātaraṁ yam |
bhaje viśvamīśaṁ mahāyoginaṁ tam ||5||

सुपाणौ त्रिशूलं परब्रह्ममूलम्।
सुकर्णौ भुजङ्गं लये नृत्यलीनम् ।।
श्मशाने विहारं कपालधृतं यम्।
भजे नीलकण्ठं सदा श्रीशिवं तम्।।६।।

supāṇau triśūlaṁ parabrahmamūlam |
sukarṇau bhujaṅgaṁ laye nṛtyalīnam ||
śmaśāne vihāraṁ kapāladhṛtaṁ yam |
bhaje nīlakaṇṭhaṁ sadā śrīśivaṁ tam ||6||

महायोगिनं यं सुहस्ते पिनाकम्।
च गङ्गाधरं नौमि नित्यं परेशम्।।
स्मरस्यान्तकं शान्तचित्तं शरण्यम्।
दयालुं कृपालुं भजेऽहं जपेऽहं।।७।।

mahāyoginaṁ yaṁ suhastē pinākam |
ca gaṅgādharaṁ naumi nityaṁ pareśam ||
smarasyāntakaṁ śāntacittaṁ śaraṇyam |
dayāluṁ kṛpāluṁ bhaje’haṁ jape’ham ||7||

नमस्ते नमस्ते श्रुतिज्ञानमूर्ते।
नमस्ते नमस्ते मनोजातपारे।।
नमस्ते नमस्ते प्रशान्ताष्टमूर्ते।
नमस्ते नमस्ते भवानीपते हे।।८।।

namaste namaste śrutijñānamūrte |
namaste namaste manojātapāre ||
namaste namaste praśāntāṣṭamūrte |
namaste namaste bhavānīpate he ||8||

निशीथे प्रभाते निवासे प्रवासे।
सुखादौ सुखान्ते सदादौ सदान्ते।
दहाम्यस्म्यहं शम्भुनामामृताग्नौ ।
तपाग्नौ दमाग्नौ शमाग्नौ सुभक्तौ।।९।।

niśīthe prabhāte nivāse pravāse |
sukhādau sukhānte sadādau sadānte |
dahāmy asmy ahaṁ śambhunāmāmṛtāgnau |
tapāgnau damāgnau śamāgnau subhaktau ||9||

वियोगे विषादे विघाते विगाने।
विरागे विमूढ़े विमूर्ते विदारे।।
पिबाम्यस्म्यहं शम्भुनामामृतौघम्।
तपौघं दमौघं शमौघं जपौघम्।।१०।।

viyoge viṣāde vighāte vivāde |
virāge vimūḍhe vimūrte vidāre ||
pibāmy asmy ahaṁ śambhunāmāmṛtaugham |
tapaughaṁ damaughaṁ śamaughaṁ japaugham ||10||

मनोधातुधाराविधानान्तकाले।
तथा क्षीणबुद्धिप्रभावान्तकाले।
स्मराम्यस्म्यहं शम्भुनामामृतास्त्रम्।
तपास्त्रं दमास्त्रं शमास्त्रं शिवास्त्रम्।।११।।

manodhātudhārāvidhānāntakāle |
tathā kṣīṇabuddhiprabhāvāntakāle |
smarāmy asmy ahaṁ śambhunāmāmṛtāstram |
tapāstraṁ damāstraṁ śamāstraṁ śivāstram ||11||

समस्तार्थसङ्कल्पतृष्णासमाप्ते।
भविष्याभिलाषाप्रयत्नातपास्ते।।
करोम्यस्म्यहं शम्भुनामामृतार्थम्।
तपार्थं दमार्थं शमार्थं शिवार्थम्।।१२।।

samastārthasaṅkalpatṛṣṇāsamāpte |
bhaviṣyābhilāṣāprayatnātapāste ||
karomy asmy ahaṁ śambhunāmāmṛtārtham |
tapārthaṁ damārthaṁ śamārthaṁ śivārtham ||12||

सुखेच्छां धनेच्छां समस्तेष्टचेष्ठाम्।
त्यजाम्यस्म्यहं कामनाप्राप्तविष्ठाम्।।
करोम्यस्म्यहं शम्भुनामामृतेच्छाम्।
तपेच्छां दमेच्छां शमेच्छां सदेच्छाम्।।१३।।

sukhecchāṁ dhaneccchāṁ samasteṣṭaceṣṭām |
tyajāmy asmy ahaṁ kāmanāprāptaviṣṭhām ||
karomy asmy ahaṁ śambhunāmāmṛtecchām |
tapecchāṁ damecchāṁ śamecchāṁ sadecchām ||13||

॥ इति प्रतिज्ञविरचितं श्रीमहेशस्तोत्रं समाप्तम्॥
॥ iti pratijñaviracitaṁ śrīmaheśastotraṁ samāptam ॥